Molitva

Ég viðurkenni það alveg að ég hef lúmskt gaman af því að fylgjast með Evróvisjon söngvakeppninni víðfrægu. Sérstaklega hef ég þá gaman að fylgjast með hvaða hörmungarlög, myndbönd og fatnaður eru á dagskrá.

En ótrúlegt en satt þá leynist oft demantur þarna á meðal og síðustu ár hefur það oftar en ekki verið frá Serbíu og Svartfjallalandi..sem þetta árið eru sitt hvor flytjandinn. Og enn og aftur tekst Serbum að toppa lag síðasta árs. Ég kolféll fyrir mögnuðu lagi þeirra sem keppa á þetta árið! Endar með því að ég flyt lögheimili mitt til Serbíu..

Segið mér hvað ykkur finnst um þetta!

Fortíðarþrá:

Tók mig til þegar ég var föst í fortíðarþránni og skannaði inn myndir frá árunum 1984-1991.

Hér gefur að líta árangurinn, smellið á Me, myself and I!!

Gleðilega páska öllsömul (snemma í því ég veit)!

FRústrerandi

Á morgun...á morgun er stundin sem ég hef beðið eftir.
Sunnudagskveld fæ ég að vita hvort ég er að gera á mig í
Fyrsu hjálp "advanced" = First Responder...eða hvort ég hafi náð prófinu með stæl!!

Break a leg..þá kem ég og bý um legginn og kem þér í sjúkrabíl!!

Úr Family guy: Peter Griffin certified CPR

Sixpensari:

Hvergi er sixpensari, tóbak af öllum gerðum og mjöður í hávegum haft eins og hjá Hvanneyskum nemum!

Hér er smá ferðasögubrot úr Búfjárræktarferð sem ég fór eina helgi, 9.feb-11.feb. Þegar allur nauðsynlegur búnaður var kominn um borð í rútuna var rúllað af stað norður. Partýblaðran angraði einhverja á leiðinni og því voru nokkur vegkantsstopp sem ekki voru á dagskrá. Nokkur býli voru heimsótt þennan sólríka föstudag og tekið var á móti okkur með öllum þeim höfðingsskap sem til var.

Fjárbændur, kúabændur, hrossaræktendur, loðdýrabú, blönduð bú og ferðaþjónustubændur með meiru..þetta var allt saman skoðað þessa helgi í Skagafirðinum! Veitingar voru í boði á mörgum stöðum, m.a. besta fiskisúpa Íslands og blá bolla! Hundar tóku vel á móti völtu liðinu og litlar heimasætur leiddu okkur um landareignina, stoltir erfingjar.

Ekkert hægt að segja meira um þessa ferð en að hún hafi verið frábær! Fólkið í ferðinni rúllandi skemmtilegt mest allann sólarhringinn..hehe..eftir bæjarheimsóknir var skolað af sér dýralyktina og skellt í sig kveldverði og brunað á Krókinn. Dansað og skemmt sér fram á rauðanótt. Síðan haldið áfram morguninn eftir dagskrá hvað varðar heimsóknir og drykkju!

Halla ljósmyndagúrú tók myndir í ferðinni (þessar myndir sem hér eru tók hún)
sem segja allt sem segja þarf. Kíkið á fleiri!

Slagarar ferðarinnar: “I feel good..dururururumm”, “hvað er uppi, pussukisi?”
og “kremkex! (kexkexkex) það er svo gott!”

Sæla:

Endurfundir okkar gera það að verkum að
tár brjótast fram og stingandi þrá hleypur niður hálsinn.
Hann er svo hrikalega svalur og gífurlega freistandi..

Hann Egils minn Appelsín hefur aldrei svikið mig!!

..en þig??

Recover & discover:

Mæli með þessum náunga, væri alveg til í að vera í hans sporum..sjá heiminn!

Kveðja frá Súper-dúper-Maríunni á Hvanneyri meðal hesta og fólks!!

Er farin norður í Skagafjörð í búfjárræktarferð um helgina!!

Ómissandi fólk

Allsnakinn kemurðu í heiminn
og allsnakinn ferðu burt
frá þessum dauðu hlutum
sem þér, fannst þú hafa dregið a þurrt
og eftir lífsins vegi
maður fer það sem hann fer
og veistu á miðjum degi
dauðinn, tekur mál af þér

ofmetnastu ekki
af lífsins móðurmjólk
kirkjugarðar heimsins
geyma, ómissandi fólk

Allsnakinn kemurðu í heiminn
og allsnakinn ferðu burt
frá þessum dauðu hlutum
sem þér, fannst þú hafa dregið a þurrt

ofmetnastu ekki

af lífsins móðurmjólk

kirkjugarðar heimsins

geyma, ómissandi fólk

Höfundur texta: Magnús Eiríksson
Höfundur lags: Magnús Eiríksson

Norðankaldi:

Sit við Dellarann og nýt allra þeirra nútímaþæginda sem ég hef verið án síðustu daga.

Lagði af stað seint á föstudegi í helgarferð með liði frá Björgunarsveitinni Brák, Borgarnesi. Hópurinn og þungir bakpokar voru keyrðir áleiðis inn dal, sem ég man ekki hvað heitir, norður af Borgarnesi. Þegar bílar og bílstjórar treystu sér ekki lengra inn dalinn var pokum hent út og hópurinn skilinn eftir í dimmunni sem þrengdi að okkur í fyrstu. Hófum að ösla snjóinn í blindni, ætluðum sko að koma nætursjóninni í gang! Og viti menn, með glitrandi stjörnuhiminn og stillt norðurljós fyrir framan okkur þá lýstist upp snjórinn. Himininn var þéttsetinn af stjörnum stórum og smáum, hef sjaldan séð annað eins! Við fórum upp og niður hæðir, í gegnum þykka snjóbunka eða löbbuðum á auðum vegi allt kvöldið. Þegar við fórum að nálgast áfangastað (Álfthreppingakofa) æstust norðurljósin upp og upp hófst hin glæsilegasta sýning. Stöðva varð gönguna og göngufólk lá eins og hráviði um svæðið, starandi upp á himinhvolfið þar sem litadýrðin var bleik og sterk græn og gekk í heillandi bylgjum. Eftir þetta orkuskot héldum við galvösk áfram þar til við komum loks að kofanum. Duttum inn í anddyrið, hentum af okkur bakpokum, úr skóm og hlaupið í það að hita upp kofann með litla gasofninum sem stóð á miðju, ísköldu gólfinu. Eftir að pissuhorn við kofann hafði verið ákveðið var snjór settur í potta úr "hinu horninu" og hann hitaður þar til heitu vökvaformi var náð. Skjálfandi náði ég að hella kakódufti í bolla og blanda við vatn og sulla ofan í mig. Síðan var skriðið ofan í svefnpoka og reynt að koma einhverjum hita í kroppinn.

Lagt af stað klukkan ellefu daginn eftir þegar búið var að éta, pakka, tannbursta sig, þrífa og klöngrast út í rökkrið og skilað smá vökva. Greinilegt að ég hafði ekki verið dugleg að drekka vatn. Var með vatnsbrúsa fastan við mjaðmabeltið og þar veltist vatnið um og breyttist hægt og rólega í ís. Þurfti reglulega að kreista brúsann og hrista, til að koma í veg fyrir algjöra íslagningu, og við þennan gjörning leið mér eins og karlmanni eftir skvett úr skinnsokk því brúsinn var á svona skemmtilegum stað!

Heldur meiri vindur þann daginn og því ekki oft stoppað á leiðinni. Stoppuðum þó til að fá okkur smá hádegisnasl og ná okkur niður eftir mesta adrenalín-kikk dagsins: stíflu-klobbinn! Þannig var það að við þurftum að komast yfir eitt stykki á og yfir hana var stífla sem hefur oft verið notuð í þeim tilgangi að krossa ánna. Nema hvað að yfir stíflunni lá þessi fallegi klaki, vel rúnnaður, þannig við tókum upp á því að setjast klofvega á klakastykkið og toga okkur áfram. Sem gekk bara vel fyrir utan að ég rann næstum niður stífluna einu sinni og einn sneri við á leiðinni til að ná í vatnsflösku sem hann hafði misst. Þá misstu hjörtu okkar allra úr eitt slag því hann stóð síðan upp til að setja á sig flöskuna..á klakanum!
Eftir kuldalegan hádegismat var haldið áfram ferð að Langavatni, sem reyndist vera í föstu formi og því gátum við stytt leið okkar að Torfhvalastöðum talsvert. Sem var bara gott því til okkar stefndi þessi myndarlegi og dökki skýjabakki að norðan. Tipluðum leið okkar yfir vatnið, ungliðarnir tjékkuðu reglulega á ísnum, hvort hann væri nokkuð lekur! En við komumst heil yfir vatnið með sólina í bakið og skýjabakka að framanverðu. Eldra liðið fór í það að hita upp kofa og vatn (og hita dýnurnar og svefnpoka..hehe) á meðan yngri deildin fór með skóflurnar okkar og gróf sér myndarleg snjóhús. Greinilega heilmikil orka eftir hjá þeim.
Lágum í móki undir svefnpokum og Halla fjallaljón skapaði stemninguna með munnhörpuspili.
Seint og um síðir hrundu strákarnir inn, dauðsvangir og alsælir með sköpunarverkin sín. Matur var rifinn upp úr bakpokum og umbúðir þeyttust um gólfin þegar innviðið var tætt í sig. Þegar ró hafði færst í mannskapinn var sest við spilamennsku..það er að segja allir nema lata ég sem kom mér ekki úr hlýjum svefnpokanum. Þannig milli svefns og vöku útskýrði ég fyrir þeim spilareglur fyrir nýtt spil handa þeim og lagðist síðan útaf. Vaknaði við hróp og köll seinna í öðru spili hjá þeim og ákvað að drífa mig út að sinna kalli náttúrunnar. Vissi ekki alveg hvert ég átti að snúa mér í þeim efnum þegar ég sá öll músasporin sem skreyttu alla skafla og snjótægjur. Greinilegt að matarlyktin hafði æst upp ábúendur svæðisins. Fann mér stað þar sem engin spor voru og gat sinnt mínu í rólegheitunum fullviss um það að enginn mús myndi trufla.
Vaknað daginn eftir við kvak í vekjaranum um hálftíuleytið. Hægt og rólega dröslaðist mannskapurinn á lappir, flestir stirðir eftir óhemjumagn af súrefni og hreyfingu síðustu daga. Skóflað í sig mat og dóti hent ofan í bakpokana. Kofinn kvaddur með þrifum, skrif í gestabók og matarfórnir færðar á altari ábúenda, snjóskafl. Lagt af stað til móts við bílamóttökuna um ellefu. Labbað upp úr dalnum og síðan niður í flatlendi Borgarfjarðar, nálægt Svignaskarði. Sólin tók glaðlega á móti okkur þegar við klöngruðumst upp úr dalnum og fötum var fækkað í skyndi. Við gerðumst svo frökk að kvarta undan hita, eftir þessa helgarferð þar sem kuldi hafði verið ráðandi, þá leyfðum við okkur þetta þó.
En í heildina þá er ekkert hægt að segja um þessa ferð annað en að hún hafi verið frábær reynsla í alla staði og ferðafélagar sömuleiðis!

Lengi lifi létt og laggóð ferðamennska!

1,2..halló, halló

smá test í gangi. ég og beta-blogger erum orðnir svarnir óvinir og fyrir mér heitir þetta kerfi bara bite-me-blocker!! Hefur ekkert leyft mér að skrifa síðan á jólunum!

Þrettánd-inn

Ákvað, í kertaljósi þess að í dag er 13.des og ég gerði grein fyrir máli mínu síðast 13.nóv og ég á afmæli 13.okt, að heiðra þessa tölu og uppljóstra djöfulli merkilegri uppgötvun minni.

Tímasetning tilraunar: síðasta vel upplýsta kvöld mitt í borg óttans áður en för var haldið norður á eyrar Hvannarinnar.

Staðsetning tilraunar: á leið minni á Kjalarnesið frá reðurrisanum Smáralind á dimmbláum metalfáki mínum, pakksöddum af verðandi hátíðarpökkum.

Tilgangur tilraunar: að botna endanlega hringavitleysu skipuleggjenda höfuðborgarsvæðisins..komast að því hversu mörg hringtorg ég myndi þeysa um ef ég færi Elliðaárvatnsleiðina frá Smáralind út á Suðurlandsveg og síðan Vesturlandsveg.

Merkilegt nokk þá höndluðum við 13 hringtorg, ég og fákur minn fríði. Hefði getað tekið eitt í viðbót því jú..Kjalnesingar geta stoltir lýst því yfir að þeir séu hluti af höfuðborgarsvæðinu því þeir státi líka af hringavitleysu!

Yfir og út..er farin að sofa með jarðvegsfræðiskít í augunum (próf á föstudaginn). Losna ekki við próflestrarskítinn fyrr en 21.des og þá hellast yfir mann hátíðlegheitin á fullum fimm.

I see changes

Sumt breytist ekkert og annað breytist. Breytingarnar geta þó verið svo sáralitlar að augað nemur þær ekki nema horft sé tilbaka en síðan geta breytingarnar verið svo snöggar að maður er sem sleginn. Viðmótið verður að fá að jafna sig í takt við breytingarnar, fá að samþykkja þær og vera sáttur.
Er ég rölti um niðdimmt Grundarhverfi Kjalarness og horfi upp á stjörnubjartan himininn sem lítið breytist geri ég mér þó grein fyrir því að sýn manns breytist. Ég til dæmis horfi ekki sömu augum á stjörnurnar nú eins og ég gerði þegar ég var lítil telpa, með rauðar eplakinnar og hor í nös, úti að grafa mér göng í gegnum snjófjallið sem snjómokarinn skildi eftir í Seljahverfinu. Grunnskólamenntun og áframhaldandi nám hefur veitt mér innsýn í hvernig þær mynduðust, hvar við erum í sólkerfinu, hvað stjörnuhrap er og svo framvegis. Einnig hafa mín fróðleiksþyrstu litlu systkin frætt mig um stjörnumerkin á himninum, en þau standa klukkutímum saman úti í kvöldkyrrðinni með þolinmóðum foreldrum okkar og spekúlera í stjörnukortum og himninum.
Taktföst hljóð hrífa mig frá glitrandi stjörnuþakinu niður á jörðina. Á körfuboltavelli hverfisins stendur hópur af másandi hressum konum að hita upp fyrir stafagöngu kvöldsins. Bak við þær heldur leiksvæðið áfram , síðan tekur við upplýst göngustígakerfi hverfisins sem greinist inn á milli fjölda nýlegra raðhúsanna. Allt í kringum mig raðast húsalengjur upp en í huga mér hrynja þau niður og þegar rofar til kemur upp mynd af hverfinu þegar ég flutti þangað. Í stað göngustíga og leiksvæðis breiða úr sér mjaðjurtarengjar, bláu og rauðu raðhúsin eru einu raðhúsin í hverfinu, allir þekktu þau, og til norðurs eru hestahagar svo langt sem augað eygir. Þangað öslaði ég himinhátt grasið til að gefa ho-ho brauð.
Lengra komst ég ekki í þeirri hugsun þar sem ég varð að bjarga mér frá falli á ísilagðann göngustíginn. En lengi gæti ég haldið áfram um drastískar breytingar á aðstöðu Grundarhverfisíbúa.
Ég bý tæknilega séð ekki lengur á Kjalarnesi. Er í námi á Hvanneyri og leigi þar íbúð ásamt annarri stelpu. Þar sem foreldrar mínir eru ríkir af barnamergð þá varð ég að víkja úr mínu herbergi á Kjalarnesinu og koma mér fyrir á svefnsófa í bílskúrnum þegar ég kem í heim..í heimsókn.
Ástæðan fyrir því að ég var heima á Kjalarnesinu þetta skiptið var vegna snöggra breytinga á föstum punktum í lífi mínu og fjölskyldunnar.

Amma var fallin frá. Ég þekki ekki þessa tilfinningu að missa einhvern mér svo nærri þannig þetta var mér áfall þrátt fyrir þá vissu að hún myndi falla frá fyrr eða síðar. Amma Una hefur..hafði átt við líkamlega erfiðleika að stríða um nokkra stund. Í fyrstu yfirgáfu orðin hana og að lokum var hún í engri tengingu við umhverfið eða þá sem veittu henni félagsskap. Það tók mjög á að sjá elsku ömmu svona á sig komna og langt er síðan ég gat að lokum ekki fengið mig til að heimsækja hana. Ég vildi hugsa til hennar eins og hún var upp á sitt besta, syngjandi glaða yfir vel snyrtum blómabeðum sínum, bakstri eða öðru sem hún tók sér fyrir hendur. Eða ávítandi okkur systkinin fyrir að glamra á orgelið hennar kæra.
Margar góðar minningar á ég tengdar henni ömmu. Allar sumarbústaðaferðirnar með tilheyrandi söng við bálköst að kveldi til, heita potts svaml, jarðarberja og gulrótauppskera, spilakvöld og besti hafragrautur í heimi við morgunverðarborðið. Og stundum lumaði amma á lítilli kók í “ísskápnum”, sem var lítil hola á skuggsælum stað neðst í einni lautinni. Seint gleymast ljúffengu pönnsurnar hennar sem voru engum líkar, lambahryggur á sunnudögum og heimagerður rjómaís með dósaávöxtum í eftirrétt.
Ég sinnti stolt “hlutverki” mínu sem skipuleggjandi silfurtaus skúffunnar og eftir að hafa raðað öllu pent þar fékk stundum að skoða skartgripina hennar. Já..amma hélt að okkur hlutverkum og við sinntum þeim af ábyrgð: fylltum skálina á ofninum af vatni þegar hún var þurr (raki fyrir inniblómin..), sópuðum brattar útitröppurnar og stéttina og tíndum rifsber..þó sum hafi leitað strax ofan í maga. Þegar því var lokið fórum ég og Friðrik út í Yfir, yfir húsþakið, eða Verpa eggjum, sem reyndist erfitt oft á tíðum þar sem Kaplaskjólsvegur 56 er bárujárnsklætt að hluta til og boltinn fór því sínar leiðir.

Það var stór fjölskylda sem kvaddi Aðalheiði Unu á föstudaginn var. Athöfnin var yndisleg og orgelið gamla góða, sem var gefið Neskirkju, fékk að taka þátt. Það var ekki þurr vangi í kirkjunni eftir yndislegt og angurvært samspil einsöngvarans og orgelsins og minningar streymdu fram á meðan flutningi á Þú fagra blómið blóma stóð. Þá fyrst fann ég sorg og söknuð streyma burt með tárum og um flæddi hlý tilfinning, líkt og þegar jólaandinn færist yfir mann. Var þá viss um þann létti fyrir ömmu að yfirgefa líkama sinn og gladdist með þeim afa að geta verið saman á ný. Jarðneskar leifar þeirra hvíla einnig hlið við hlið.

Aðalheiður Una Sigurbjörnsdóttir
f. 23.maí 1915
d. 31.október 2006

Þú fagra blómið blóma

Þú fagra blómið blóma sem blómstrar jörðu á,

þú fegurst rósin rósa sem reynist vera´oss hjá.

Í garði þeim sem gengur þú er gjarnan þig að sjá.

Þú fagra rósin rósa sem reyndist vera´ oss hjá .

Þín angan unað vekur og örvar lífsins þrá.

Hún sorg og sút burt hrekur og sefar grátna brá.

Því gakktu hljótt um garðinn þinn og grunda hvert eitt spor.

Þú fagra blómið blóma sem blómstrar sérhvert vor.

Ammli!!

Föstudagurinn þréttándi..pfft, happadagur! Blæs á ólukkuna..og líka skurðinn sem ég fékk á puttann þegar ég var að opna skyrdollu! *grátigrát*

Þrefalt húrra fyrir mér..búin með próf og bara gaman í kvöld! Jayjayjay

Sumarið sem leið..eða kom aldrei?!

Jæja lömbin mín góð..hefði alveg geta sleppt því að setja upp sumar mynd hér til hægri því lítið sást til þeirrar sumarblíðu sem ég unni af öllu mínu hjarta.
Haustið er gengið í garð eftir þetta góða forspil sem stóð í 3 mánuði..og hvergi náttúran litríkari en í Borgarfirðinum! Mæli með einum rúnt þangað og kíkja síðan í kaffi til heiðvirðs ritanda!

Páfinn álpaðist
til að setja sama-
sem merki á milli
íslam og ofbeldis.
Allt er orðið vitlaust í löndum íslamstrúar og margir sammála
þar á bæ að launa verði páfa með ofbeldi eða morði fyrir
þessa umsögn!
Til dæmis plaffa
niður gamla ítalska
nunnu í Sómalíu
er góð byrjun.
That's the way to
proof him wrong!!

Bros, jákvæð hugsun og allt sem henni fylgir leysa öll vandamál! Því vil ég enda þennan pjésa á mynd af honum Bjarna litlabró sem sést á ferð um Reykjavíkina þessa daga..

Skólakrít:

Olíubrák á sjónum sem glampar á í bakandi sólinni. Öll smádýr flýja í dauðans ofboði upp á þurrt land. Stór skúta strandaði við Chania, Krít. Skútan ber nafnið María og vinan fór sko ekki sparlega í olíuna! En liturinn er samt enginn..en þó framför frá gagnsæjum blæ húðarinnar eftir vonlaust sumarið heima! Byrjuðum í 40° og eitthvað gráðu hita og síðan fór hann lækkandi, niður í 33° sem er alveg ágætis hiti þó. Var á fjölskylduhóteli ásamt slatta af íslenskum sálum. Þarna voru margar týpur: vinahópur af Verslópörum, KB banka parið, ellilífeyrishjónin í hrönnum, tannlæknahjónin þar sem konan ræður öllu, einhleypa og hot mamman með börnin, vinalega og lífsreynda parið og síðan við vinkonurnar. Hef aldrei farið í svona pakkaferð, og hvað þá til sólarlanda yfir höfuð (útskriftarferð til Króatíu telst ekki með þar sem sól sást sjaldan!) og þetta var soldið spes upplifun. Færð allar upplýsingar frá a-ö..en þá er eins og maður verði ennþá meir ósjálfbjarga. Fannst ég vera óöruggari og eitthvað meira utanvelta heldur en þegar ég var ein að ferðast um lönd og allt óplanað! En já..semsagt; tómir sólarvarnarbrúsar í ruslatunnunni, rauðir kroppar á hvítum bekkjum eða svamlandi um í lauginni og vatnsbrúsar liggja eins og hráviði um allt. Uppi á 2.hæð liggja tvær stúlkukindur í rúmum sínum, önnur hóstandi á meðan hún reynir að ná andanum en hin liggur í keng með hendur um maga. María og Erla. Ég fékk semsagt skít í lungun úr loftkælidraslinu (skítur er enn til staðar!) og Erla fór til læknis í dag að athuga malla. Lýsingin átti við laugardaginn. Dagana áður vorum við í fullu fjöri og tókum þátt í kremsullinu á laugarbakkanum og barsulli á föstudaginn sem stóð til laugardagsmorguns..fórum að sofa 8.30!

Altso..eftir tvær íslenskar bækur og annað afslappandi efni í viku var komið að furðulegri flugferð frá Krít. Áður en lagt var í hann voru farþegar lesnir upp og hver og einn rétti upp hendi (hönd votever) þegar hann nafn kom! Svona virka check-in mistök þegar allt er skráð handvirkt..og einhver taldi vitlaust!!

Komin á Hvanneyri..fyrsti dagurinn over með tilheyrandi hlaupum fram á ganginn, frussandi af áreynslu við að halda hóstakastinu inni. Búinn að segja mig úr áfanganum, 22 nemendur og aðeins 18 tölvur í boði. Vanvirðing.

Margt búið að gerast á Hvanneyri og dagurinn flýgur hjá. Lífið heldur áfram..en svo sannarlega ekki í ... á Krít. Fann ekki einu sinni orð til að lýsa þessu!!

Haldið áfram að sinna ykkar sjálfi. Takið á móti haustinu með opnu hugarfari!

Og í guðanna bænum ekki bíða eftir næstu færslu frá mér..hún kemur þegar hún fæðist og hennar tími er komin. Ætla að reyna að sinna sjálfinu, námi og öllu öðru sem lífið hefur upp á að bjóða!

@>-/-,---

Tíminn líður hratt:

Enginn neitar því að klukkan tifar. Hversu mikið fólk kemur í verk á sínu lífshlaupi er undir hverjum og einum komið. Þegar ég horfi í kringum mig á það sem mitt fólk og vinir er að bardúsa finnst mér ég standa í einum af þessum myndböndum, þar sem ég er á normal hraða og hinir líða hjá á fade-away hraða! Í bæði mömmu og pabba ætt eru nýir meðlimir: Philip og Stefan tvíburar hjá Peter, bróður mömmu, og nýjasti í pabba fjölskyldu er litli prins Halldóru og Steinars, Halldóra og ég erum tvímenningar. Gullfallegir drengir..eins og allir í fjölskyldunum! :) Hef bara séð þá á myndum þar sem þeir eru staddir erlendis en von er á Halldóru, Steinari og ónefndum til Íslands bráðlega og þá kíkir maður í heimsókn! Síðan eru það "eldri" nýju meðlimirnir..sem fyrir mér voru nýfædd en eru orðin að þessum stóru og stæðilegu börnum!

Og vinir..þar eru nám erlendis, íbúðapakkar, bumbubúar, börn og giftingar. Er að fara að gæsa vinkonu mína á morgunn!

Og alls konar afrek..svo ekki sé talað um verðlaun í íþróttum hjá systkinum mínum og móður og bílakaup hjá bróður mínum og frænda (you know who you are!). Eruð þið farin að átta ykkur á sýninni sem ég talaði um?! Sumarið er búið..tja, kom aldrei skulum við segja. Skólinn hefst í næstu viku en þá verð ég flatmagandi á Krít! Jep, ætla að hoppa út í eina viku til að veiða smá tan.

aDIOs

Bad luck woman

Já, segja má að ekki hafi veðrið verið að leika við mig síðustu daga. Jafnvel þótt sjáist til sólar á hinum ýmsu stöðum landsins þá er hún ekkert að fara úr skýjasænginni sinni þar sem ég er stödd..hvað þá að skreppa á loo-ið..lætur bara hlandrigninguna gossa yfir mig. Og ískalt er viðmótið, 4°-11°og smá vindgangur. Ætla þó ekki að kvarta, lífið gengur sinn vanagang og ég hef fengið smá sólarglætu yfir helgina. En grey konan í snyrtivöruverzluninni var alveg miður sín að eiga ekki nógu ljóst púður fyrir gegnsætt andlit mitt.

Hún móðir mín er stungin af til heitari landa..aka Danmerkur. Nú verður hasar að halda heimilinu starfandi..og björgunarsveitinni. Það eru ekki margir sem komast með táneglurnar þar sem mamma stendur á inniskóarhælunum.

Búin að vera góð helgi, þrátt fyrir erfiðleika að fá einhverja stuðbolta með mér á jammið. Eitthvað ekki alveg að ganga upp með það plan..endaði þó í kósíheitum á fimmtudaginn með Kvennópíum fyrrverandi og Þingvalla, Geysir og Gullfossferð á laugardaginn með föngulegu pari frá Ítalíu..útskrifaðir iðnhönnuðir: Gerður gella og Roberto gæi.

Er að fara að smella inn myndum af þessum atburðum á síðuna..check it out.

NOTA BENE BENE: Ef þú horfðir ekki á Út og suður á RÚV, mánudaginn 23.júli..þá verðuru! Við erum að tala um déskoti svalann mann, hann Gutta frænda minn í Hænuvík!

Smack my bi*** up:

Hún rak mér bylmingshögg á vangann. "Hvúrn dejövul..?!" hugsaði ég með mér um leið og ég baksaði við að koma henni upp á öxlina, þó mig langaði frekar að snara hana niður í jörðina og dangla í hana. "Það er aldeilis verið að sækja í sig veðrið, huh?!" tautaði ég upp í vindinn og arkaði af stað. Já...það er ekkert sældarlíf að vera hallamælingarmaður. Hvað þá þegar íslenskrar veðráttu nýtur við! Og að eiga við Iron maiden sjálfa..hallamælingarstöngina dýrmætu. Úff segi ég nú bara. Ef þið trúið mér ekki..smellið ykkur út einn vindadag með 3 metra langa stöng og hallamál og prófið sjálf að halda henni lóðréttri.

Plöntusöfnunin gengur..já, við skulum segja að hún gangi! Mamma og litla sys halda þessu gangandi og ég jánka bara og reyni að smella plöntulörfunum á pappír...ef ég fer ekki að hressa upp á þetta verkefni endar það í mylsnu: ég að mygla úr leiðindum að líma plöntur á karton..hausinn fellur niður á plöntueintakið og.. *mylsnuhljóð*!! Þvílík endemis erfið leiðindi fyrir 1 einingu!! Þá bið ég frekar um 4 einingar til viðbótar í örverufræði!

Nýjustu fréttir úr gróðurhúsi Kjalarness (hús familíunnar):
verið er að leggja í ananas gróðursetningu og sítrónurækt.
Læt vita þegar farið verður útí harðari plöntur!

Livin on a prayer:

Já..það er lagið sem að dynur á fjölskylduhúsinu þessa stundina. Síðustu 30 tímana hefur húsið orðið fyrir nánast linnulausum tónlistar- og gleðihrópaárásum frá nágrannanum..sem er að halda partýmaraþon. Svosem í fínu lagi, hann býr ekki alveg við hliðiná okkur en samt tókst þeim að staulast yfir til okkar í nótt og skilja eftir flöskur og dósir á nýhellulagðri innkeyrslunni okkar og í grasinu. Sumar hafði maður nú aldrei séð áður þrátt fyrir góða reynslu af slíkum veigum...
En í kveld skal haldið í annað úthverfi Reykjavíkur..partýstemmarinn er smitandi, og ekki þoli ég við þegar mér er ekki boðið í nágrannapartý, ætla að kíkja í svaðalegt stelpupartý þrátt fyrir lasleika minn. Jújú, það kom í ljós að skítnum slær niður hjá þeim ólíklegustu..eftir að hafa gortað mig á miðvikudeginum, við náunga sem var á Landsmótinu, að vera búin að jafna mig eftir helgina þá svaðalegu..soleiðis gerir maður ekki. Daginn eftir dröslaðist ég um Árnesið í minni labbvinnu og hélt ég væri komin í svona hrikalega lélegt form. En nei, mín var komin með kvef með máttleysi og öllu! Orðin svo ellileg að ég get ekki skellt mér á skemmtilega helgi sem stendur frá fimmtudagsnótt til sunnudags án þess að verða næstum rúmliggjandi!! ..afsakið, orðin soldið æst og fékk því gríðarlegt hóstakast!
Margt lærði ég á Landsmótinu..seint hættir maður að læra sem betur fer..og seint hættir maður að hafa það gaman með góðu fólki!! Landsmótið stóðst gríðarlegar væntingar..bæði gæðingalega séð og skemmtanalega séð!

Endaði þó með sorglegu bílslysi á sunnudagsmorgni..þykir það mjög miður.

I wanna grow old with you:

Þegar ég sat að venju fyrir framan Skjáinn, horfandi á bullandi sápuna The O.C. þá sprakk ein hugmyndasápukúlan beint fyrir framan nefið á mér. Sendi mig á fleygiferð fram í tímann..til elliára minnar kynslóðar. Í stað Leiðarljóss um 4-5 leytið er haft ofan af hrukkubörnunum með endurendurendursýningu á The O.C., Sex & the city, Lost, C.S.I. og fleiri kraumandi sápum. Helhrukkótt gamalmenni (elli + ljósabekkjaöldrun) hafa sér til dundurs að rifja upp æskuárin: skoða tattooin sín með þykku gleraugunum, troða spikinu í gömlu gallabuxurnar og humma slagarana á gítar..því allir geisladiskar eru ónýtir (lífsaldur þeirra ekki langur). Erfiðlega gengur að skoða digital myndirnar því tölvuskjáirnir fara alltaf minnkandi og slíka nútímatækni þolir gamla fólkið ekki með sína sjón. Elliheimilin verða ein stór skemmtiparadís fyrir hina frjálslegu og kynóðu íslensku kynslóð sem hefur viagra í stað blóðs!

Eitt sinn sagði ég í hormónakasti að það að stunda nám (jarðfræði) við Háskóla Íslands væri eins og að troða mjólkurkexi upp í sig og ætla að melta það á mjólkurglass: skraufaþurrt og óætt helvíti.
Ég held því ennþá fram enda með takmarkaða reynslu af HÍ-námi..en þó 3 vikur.
Nám við litla og brakandi ferska LBHÍ er hins vegar allt annað mál. Þar drýpur smjörið af hverju strái og heimabakað góðgæti og ísköld og freyðandi mjólk beint úr kúnni lýsir best námi og andanum á Hvanneyri: kósí og yndislega mettandi!

Er búin að vera síðustu tvær vikur á sumarkúrsum með mínum litla og hressa bekk (við erum ca. 13 sem erum á Náttúru- og Umhverfisfræðibraut).
12.-19.júní var ég í jarðfræðiferð um Suðurlendið með einum langbesta kennara sem ég hef haft..og ferðin var því ekkert slor, þrátt fyrir mígandi rigningu flesta dagana. En við fengum að sjá marga stórfenglega staði og ekki skemmdi fyrir sólskinsferð einn daginn, ganga upp á Stóru-Dímon og litríkur og svífandi fiðrildafans þar uppi á toppnum (aðmírálar).
Í síðustu viku var síðan plöntugreining hér á Hvanneyri. Ótrúlegt magn af grasi og alls konar plöntum skoðað og latínurullur þuldar og hvert einasta strá á sér nafn! Búin að safna einum 45 plöntum nú þegar fyrir komandi plöntusafn mitt..og því er gólfið í íbúðinni þakið pressum (sem innihalda mogga, gras, mogga o.sv.fr.)! Námskeiðið endaði síðan í þessu helv*** hressa grilli á fimmtudaginn þar sem fólk kom saman í skjólbeltinu góða, grillaði, át, drakk, spjallaði og söng frá sér alla rödd og rænu. Hef ekki skemmt mér jafnvel í háa herrens tid!!

Annars er ég bara á fullu að þrífa út úr íbúðinni (Hvanneyri) í þessum töluðu orðum,

brói úti í Búlgaríu, restin af fjölskyldunni á Goggamótinu í Mosó.

Næstu helgi verð ég síðan á hinu frábæra Landsmóti hestamanna, Skagafirði...

ásamt stórum flokki Hvanneyringa af bestu gerð og síðan góðum vinahóp!

Af því tilefni er inflúensan á þessa leið:

Lag: Baggalútur - Settu brennivín í mjólkurglasið vina (ég er komin heim)

Dressið: lopapeysa, hálsklútur, redback hestaskór og fléttur í hnakkann!! ÍHA!!

Ó María mig langar heim..

Blogger bügger hefur verið að stríða mér,
..en núna loksins get ég sett eitthvað inn!!

Nú er liðnar nokkrar vikur síðan ég kom heim á Kjalarnesið, eftir sannarlega frábæra 5 daga í Hænuvík, á Vestfjörðum. Endurnærð á sál eftir dvölina þar og full hlaðinn batterý, til að hafa orku í síðustu viku, við vinnu og sjálfboðastarf með björgunarsveitinni Kjalarnesi.

Var mikið að velta fyrir mér, eitt sólarbjart kveldið í Hænuvík þar sem ég lá í fleti mínu, hreysti Íslendinga og lífsþægindum. Hinn almenni Íslendingur býr í þéttbýli eða borg og á "sumarbústað út í sveit" (nokkurra 100 fermetra lúxusvillu utan þéttbýlis) þar sem fjölskyldan eyðir flestum helgum sumarsins við sólarsteikingu og lúxusleiki. Kósí sumarbústaðir með engum ískáp eða sjónvarpi eru liðin tíð. Lúxusvillur eru málið.
Fólk er að mestu hætt að þurfa að herða sig með vosbúð og þáttum þess sem þurfti að harka af sér til að færa björg í bú. Flestir sinna sinni skrifstofuvinnu og eina púlið erfiðið eru líkamsræktarspeglasalirnir þar sem mörg brúnkufeikuð boddí hnykla vöðva til að fá fram sexy svita og betur skorinn líkama. Því ekki sést árangur erfiðisins á neinum öðrum en þér...þú hleypur nokkra kílómetra á hlaupabrettinu en færist ekkert úr stað og ekki ertu búinn að hlaða grjótvegg, draga bát í land eða síga eftir eggjum.
Sem betur fer eru margir Íslendingar sem hafa að lífsstarfi einhverja iðngrein sem krefst líkamlegs erfiðis, en þó með hjálp vinnuvéla. Hvar værum við án bóndans, smiðsins, sjómannsins og fleiri iðnmanna? Á meðan skrifstofugreinarnar krefjast enn betur menntaðs vinnuafls og yfir höfði upprennandi vinnukrafta hvílir grunnskóli, framhaldsskóli, háskóli..bachelor, master og jafnvel doktor. Starfsævi skrifstofublókanna styttist og styttist í samræmi við skólagöngulengd sem lengist.

Eftir að hafa erfiðað líkamlega í Hænuvík og sjáanlegur árangur var á umhverfinu þá leið mér þúsundfalt betur en af líkamsræktarendorfíni! Sömuleiðis eftir björgunarsveitarvinnu; setja upp skilti í Esjuhlíðum og moka fyrir skiltum í Heiðmörk. Stoltið yfir að hafa komið fyrir þeim skiltum verður ómetanlegt eftir þennan mánuð!

Búin að setja inn myndir frá Hænuvík..ENDILEGA SKOÐIÐ!!
Nota bene: nú er hægt að breyta uppsetningu myndaskoðunar. Tveir valmöguleikar:

• Eini möguleikinn sem var (kemur sjálfkrafa, en er hægt að velja með því að smella á 3 litla ferninga og einn stórann..efst, fyrir miðju, í valmynd myndasíðunnar) Tíu myndir vinstra megin (þarf að fletta yfir á næstu tíu o.sv.fr) og stór mynd til hliðar, hægt að skoða slideshow uppi.
• Nýi möguleikinn (valið með því að smella á 9 litla ferninga efst á valmynd..fá allar myndirnar upp á skjáinn sem thumbnails. Síðan er smellt á fyrstu myndina t.d. og þá kemur hún stór, yfir thumbnail myndir, og hægt er að fletta áfram á næstu myndir.
  Mæli með ferð til Hænuvíkur og gistingu þar..en athugið fyrst með gistingu. Gistinætur hafa tvöfaldast hjá þeim á einu ári!